Gedichten,  McCheyne, Robert Murray (1813 - 1843)

Zij koos voor de wereld

Zij koos voor de wereld
die geen zaligheid bood.
Zij koos voor de wereld
en de eeuwige dood.
Zij koos voor de wereld
met haar leugenvermaak.
Zij koos voor de wereld
boven ‘s hemels vermaak.

Haar boot koos de baren
van de woelige zee,
van een wereld die wentelt
naar het eeuwige wee.
En Bethlehems ster
heeft zij niet in’t gezicht
en haar oogmerk is ver
van de Haven gericht.

Als haar storm haar ontmoet
uit de toornige lucht,
ach, waar zal voor de vloed
dan haar schip vinden vlucht?
Als de sterren gaan schuil
voor een stuurloze boot
en de hemel zich sluit
voor de dwaler in nood.

De draaikolk gaat open
voor een prijs, niet in tel.
Al het wereldse hopen
haast zich voort naar de hel.
Maar wie zal ons eens tonen
waar het lachen verstomt,
waar de duivelen wonen
en de wereldling komt?

Want geen mens kan begrijpen,
daar zijn licht is gedoofd,
welke vreugde het deel is
van het hart dat gelooft.
Ook kan niemand bedenken
welke toorndrank er wacht
en die ieder moet drinken,
die de waarheid veracht.

Vlucht dan weg van ‘t verheugen
waar de wereld mee kust.
Want haar lach is een leugen
en een angel haar lust.
Kom, verlaat d’ ijd’le dromen
van ‘t verblinde gezicht
en baad vrij in stromen
van het eeuwige licht.

Robert Murray McCheyne (1813 – 1843)

One Comment

  • Alma Siereveld

    Dit gedicht is zo de werkelijkheid! Ik zou het ook wel van de daken willen schreeuwen. Maar als je dit doet
    Gramschap mij ontmoet.
    Zo graag zou ik het een ander dit geloof zo gunnen
    Maar men blijft liever bij de hunnen.
    Och wat doen wij allen, ja ook ik, Hem zoveel verdriet, ook al wil je het niet.
    Hij gaf Zijn leven voor mij
    dat mag ik nu wel geloven
    Al gaat het mijn verstand te boven
    Mag ik blij zijn om het eeuwig
    welbehagen alle dagen van mijn leven
    Die God mij nog wil geven
    Om Hem straks voor eeuwig te loven.
    O kiest dan toch heden, ja nu wie je
    dienen zult. Het leven op aarde is een tranendal in elk geval, maar met God kun je dit leven aan,
    En weet ooit eens zul je het na, deze gaan verstaan.

    Dank voor dit prachtige gedicht!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *